Choć „Był sobie chłopiec” jest filmem pozornie lekkim, to stawia ważne pytanie: jak mi się żyje w mojej rodzinie. Stanowi przykład, jak kino może wzruszać, bawić i zapraszać do refleksji jednocześnie.
Rodzina jak każdy mechanizm, czasem się jednak zacina, szwankuje, nie działa. Można i warto go naprawić. Niezwykle pomocnym narzędziem poszerzającym perspektywę poznawczą może być kino ze swoją filmoterapeutyczną funkcją.
Napięcie, lęk i wstrząs, jaki jest udziałem rodziców, których związek się rozpada, w ogromnej mierze przenosi się na ich dzieci, niezależnie od tego, w jakim są wieku.
Dla kilkulatka dom rodzinny oznacza cały świat, a dla dzieci starszych – nastolatków – dom wciąż jest najważniejszą jego częścią. Kiedy między rodzicami zaczynają się konflikty, rzeczywistość dzieci zmienia się gwałtownie.
Zawierając związek małżeński małżonkowie z mocy prawa zmieniają swój „status” majątkowy i powstaje między nimi ustrój wspólności ustawowej małżeńskiej. Co to znaczy? Najprościej rzecz ujmując, od daty ślubu „co moje, to i Twoje”.
Zerwanie relacji, nieważne, czy po kilku bądź kilkunastu latach, czy też kilku bądź kilkunastu miesiącach nigdy nie jest przyjemną sprawą i dla nikogo nie jest to komfortowa sytuacja.
W przypadku, kiedy dziecko zmuszone jest do stosowania rozszczepienia, jako mechanizmu obronnego podczas rozwodu lub separacji rodziców, bardzo prawdopodobne, że mechanizm ten stosowany jest również przez jednego z rodziców.
To nigdy nie jest łatwa rozmowa i nie ma na nią dobrego czasu. Jednak trzeba ją przeprowadzić. Dziecko powinno więc wiedzieć, że decyzja rodziców jest wspólna, że oboje bardzo je kochają i rozwód tego nie zmieni i w żadnym razie rozstanie rodziców to nie wina dziecka.
Komitet Ochrony Praw Dziecka i Sekcja Praw Dziecka przy ORA w Warszawie (Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie) serdecznie zapraszają na webinar „Rola superwizji w pracy
Nasze rozstanie, a co z rodziną, znajomymi? Z nimi też się rozstajemy? Czy teściowa po rozwodzie to nadal rodzina?
